29.06.2011

 - Блоги

Автор: Александр Белый


Не зразумелі, куды прыехалі . Турысты з гораду N*** на Цукеркавым фэсце ў Івенцы.

У мінулыя выходныя ў Івенцы (Валожынскі раён) адбыўся 2-гі Цукеркавы фэст. Атрымалася яшчэ цікавей і людней, чым летась, але выявілілся і тыповыя для нашай краіны недахопы выхавання гасцей і неразуменне імі, і нават самімі турфірмамі канцэпцыі турыстычнага фэст

У большасці краін свету турыстычныя фэсты – найбольш актуальная нагода наведаць той ці іншы горад або вёску, даведацца пра мясцовыя традыцыі, павесяліцца і адпачыць. Шмат якія гарады і мястэчкі Беларусі славіліся некалі сваймі кірмашамі. У Івенцы і Валожыне сёлета выпрацавалі і скразны каляндар мясцовых фэстаў, пра што я ўжо пісаў у гэтым блогу. Аднак у мясцовых фэстаў яшчэ нямала праблем. Не заўжды іх падтрымліваюць мясцовыя ўлады, пра што красамоўна распавёў Сяргей Плыткевіч на прыкладзе Камарова. Але праблемы могуць ствараць не толькі мясцовыя ўлады, але і… самі турысты!

 

 

У мінулыя выходныя ў Івенцы (Валожынскі раён) адбыўся 2-гі Цукеркавы фэст. Атрымалася яшчэ цікавей і людней, чым летась, але выявілілся і тыповыя для нашай краіны недахопы выхавання гасцей і неразуменне імі, і нават самімі турфірмамі канцэпцыі турыстычнага фэсту – народнага кірмашу. Госці, прывезеныя некаторымі турфірмамі ў аўтобусах, адрозніваліся ад асноўнай масы гасцей фэсту – як івянчанаў, так і тых, хто прыехаў на ўласным аўто – не ў лепшы бок. Ніжэй дазволю сабе працытаваць ліст ад арганізатараў Цукеркавага фэсту да адной з рэгіянальных турфірм, чые турысты прыехалі на фэст, яўна не разумеючы, што гэта за з’ява. У прыватнасці, што яны – такія сама госці, як і звычайныя аўтатурысты або мясцовыя жыхары, і што турфірмы прадалі ім дарогу і экскурсійнае суправаджэнне – але не сам горад і ягоных жыхароў! І што дэгустацыя – гэта менавіта дэгустацыя, а не славутае “халява, сэр”! Што атрымліваецца ў выніку недахопаў выхавання і недапрацовак менэджэраў туріндустрыі – бачна ніжэй з водгуку арганізатараў фэсту, які атрымала адна з рэгіянальных турыстычных фірмаў….

 

"Дзень добры, N***! Даруйце, але мы былі надта была занятая на фэсце, каб распытаць, хто прывёз групу з N***!, і раззнаёміцца. Дый не выпадала знаёміцца: ваша экскурсавод адразу стала груба лаяцца, пагражаць нейкімі разбіральніцтвамі. Ледзь мы ўсе разам яе супакоілі. Яшчэ ў дарозе да Івянца яна пастаянна тэлефанавала й патрабавала сустракаць групу, весці яе да месца й г.д. Наколькі я памятаю, дамовы між нас гэткай не было, каб мы сустракалі, вадзілі, прымалі, рассаджвалі, дзе каму камфортна й зазіралі ў рот: а што яшчэ панам высокім падаць? На паноў высокіх сваімі паводзінамі N***чане яўна не "цягнулі”. Фэст ім быў ані троху не цікавы: сталі шчыльнай сьцяной пад дзвярыма майстэрні, у якой вялася дэгустацыя, усіх адганялі, злаваліся, абураліся ўсім на свеце, чаго й ня бачылі...

 

А як было нешта ім, няшчасным, убачыць, калі праехалі не адну сотню кілямэтраў, каб адно дапасці да цукерак дармавых. І вось, маўляў, выкідайце цяпер усіх, нават дзіцячыя групы з мясцовага дому-інтэрнату, бо з'явіліся дарослыя дзядзькі й цёткі, якія ніколі -- аказваецца -- за жыццё ня елі самых звычайных цукерак. І колькі мы ні прасілі пайсьці паглядзець, ШТО адбываецца на сядзібе (а там была раскоша спеваў, танцаў, гульняў, конкурсаў, частаванняў этнічнымі стравамі, рыцарскіх рысталішчаў), анічагуткі іх не праймала. Упэўнена, што яны нават і мясьціны той не запомнілі, да якой прыехалі. Савецкую нахабшчыну й поўную абыякавасьць (і да людзей, і да культуры) -- вось што дэманстраваў старажытны N***. Нам было сорамна ўлагоджваць і сьцішваць экскурсавода, якая замест таго, каб з’ядноўваць групу, накіроўваць яе на пазнанне нечага мастацкага (паўтараю: было што пазнаваць і ў чым удзельнічаць!) падбухторвала іх на патрабаванне тэрміновага й неадменнага абслугоўвання дэгустацыяй. Заўважу: дэгустацыя была БЯСПЛАТНАЙ, ДАРУНКАВАЙ. У народзе здаўна кажуць: доранаму каню ў зубы не глядзяць... А тут чалавек трымаў сябе гэтак, быццам ён уклаў мільёны, а яму прапаноўваюць узамен грашы. Аднак жа той, хто здатны ўкласьці заробленыя мільёны, якраз вось такім чынам сябе трымаць спасярод сьвяточнага пляцу й мноства людзей, сабраных адпачыць і нешта ўведаць (а ня толькі наесьціся цукерак!) не дазволіць. Мала таго: патрабавалі з сабой і мінэральнай вады, і маслін, і лімону -- усяго, што было на стале дзеля правядзення клясычнай дэгустацыі.

 

Нагадваю: кампанія "Івкон", спонсар Цукеркавага Фэсту -- вытворца кандытарскай прадукцыі, і ўсё астатняе, што прадугледжвае дэгустацыя -- дзеля перабівання смаку цукерак падчас каштавання -- мы самі набывалі ў краме, як і кожны чалавек у краіне. Дык з якое прычыны можна патрабаваць усяго гэтага выдаць з сабой? Бо -- бачыце -- замала цукерак, якія смакуеце й якія яшчэ дадаткова везяцё дамоў, нічога не заплаціўшы?.. На жаль, так сябе паказалі не адно N***чане: турфірмы не гатовы ў нашай краіне спалучаць мастацтва з матэрыяльным набыткам. Каля дэгустоўні стаялі лямант, крэч, праклёны роўна да таго моманту, пакуль не здаволіліся афіцыйныя турысты. А як толькі яны ад'ехалі, так і не азірнуўшыся нават паглядзець: а куды гэта яны патрапілі й што тут насамрэч адбываецца, акрамя як даюць ні зашто ні пра што цукеркі, усё адразу ўраўнаважылася, стала спакойна, мірна, паважна ды інтэлігентна: людзі ціха падыходзілі, складалі міжсобку групы й радасна ласаваліся пачастункамі -- ня рвалі й не патрабавалі, але выказвалі шчырую падзяку.

 

Вось апісалі вам маляўніча карцінку, створаную нашай спробай далучыць людства да традыцый і мастацтва праз салодкую вандроўку. Пакуль -- поўны правал. І ўчора мы вырашылі больш і блізка ня клікаць на сядзібу, дзе разгортваецца гістарычна-фальклёрная дзея пра род-народ і нашы карані, турыстаў, сабраных агенцыямі. Раскудлацілі ўвесь пляц сваёй нястрымнасцю. Куды прасцей прымаць людзей, якія самі выбіраюць прыехаць на фэст, а дэгустацыя для іх -- толькі маленькі смачны эпізод усярэдзіне фэстывальнага дня, кароткі, затое прыемны. А таму наўрад ці ў такім кантэксце варта нам адна другую падманваць і доўжыць нейкія творчыя стасункі: творчымі яны не атрымаліся.

 

Чаму так выявілася, мяркую, вы прааналізуеце самі, без маіх высноў (у тым разе, калі паверыце мне...). А я пакуль развітваюся й жадаю плёну ў вашай надзвычай складанай працы -- і з грамадзянамі Рэспублікі Беларусь, згаладалымі ў беспрасьвецьці свайго аднастайнага жыцьця, і з супрацоўнікамі, якія, відаць, не зусім разумеюць, ШТО яны сеюць і ШТО вырастае пасьля. Бывайце здаровы! Калі ў нечым памыліліся й нейкія дэталі тычацца ня вашай групы, загадзя прашу прабачыць: адрозніць лепшае ад горшага ў нашым выпадку было практычна немагчыма: усё злілося ў суцэльную сварку, учыненую прывезенымі турыстамі. І змоўчаць пра гэта, у спадзеве, што некалі само зменіцца, было б непраўдзіва... Да лепшых часоў і сустрэч - Цукеркавы Фэст"


Комментарии

30.06.2011 12:03
Anonymous
ответить

На жаль, Алесь, атрымалася, як у той показцы:"Разумныя да разумных, ..."

Не, не турфірма вінаватая, што жабрацтва ў тых людзей не ў кішэні, а ў галовах! Застаецца толькі пашкадаваць іх, гаротных, і... дараваць. Яны і так пазбаўленыя сэнсу жыцця(((
Аватар

30.06.2011 12:35
Герда
ответить

Нда, ситуация не из приятных, можно только посочувствовать прекрасному празднику.
Надеюсь, имя и фамилию экскурсовода турфирме тоже сообщили - может, примут меры. Хотя и не факт. За хамство нужно наказывать.

Александр, маленькое замечание к Вам. Вы поднимаете серьезную проблему - проявите чуть больше уважения к читателям. Текст на странице не смотрится, зачем такие огромные пробелы? Начало можно и выделить полужирным шрифтом - это как-то привычнее для чтения. Два коротких тире вместо длинного смотрятся ужасно.
Понимаю, времени прошло мало, может, спешили. Но причешите свой текст немного - в интернете человек, бросив взгляд на статью и сочтя ее неудобной для восприятия, может ее и не прочитать.
Аватар

30.06.2011 13:45
Anonymous
ответить

Региональные фестивали у нас – дело новое, и трудное, особенно те, которые растут «снизу», не по указке сверху. Не думаю, что можно говорить о вине турфирмы – скорее о недостатке опыта. Трудно было предсказать такое поведение туристов, если исходить из собственных стереотипов восприятия. Обиднее всего, что и организаторы и турфирма – люди неравнодушные, патриотичные, стремящиеся изо всех сил сделать внутрибелорусский туризм содержательным, осмысленным, жизнерадостным. Будет очень плохо, если произойдёт «фиксация обиды» с обеих сторон, и одни больше не захотят возить в Ивенец туристов, а другие откажутся от приёма организованных групп. Попробую сделать некоторые обобщения со стороны, как очень заинтересованнй наблюдатель:

1) В туристическом сообществе нет взаимопонимания, где проходят границы ответственности в таких случаях. Есть фестивали, которые целиком организуются «частниками», причём они же собирают и привозят группы (Гольшаны, Шабли и т.д.). В таком случае организатор отвечает за всё, и если его туристы хамят, то по крайней мере, он сам таких нашёл. А если турфирма привозит людей на фэст, организованный совсем другими? Где четко описанная граница турпродукта? Об этом нужно говорить спокойно, и постепенно вырабатывать корпоративную этику по этим вопросам.
2) Мне кажется, было бы здорово, если бы для турфирм, которые хотят сотрудничать с региональными фестивалями, организаторы проводили предварительные семинары, на которых бы объяснялись главные смысловые акценты фестиваля, ожидаемое поведение туристов, и т.д. По крайней мере, пока традиции не устоятся, и не выработается молчаливое взаимопонимание.
3) Экскурсоводам необходимо, помимо прочего, настраивать людей на то мероприятие, на которое они везут. Особенно если для этого масса времени в поездке. Для этого нужно чтобы они четко понимали сами, куда едут – см. п.2.
4) Очень развращает халява! Это и на примере мировой экономики видно. Наверное, стоит создать какие-то дополнительные препятствия и стимулы для гостей, чтобы даже одну конфетку нужно было бы как-то «заработать» - в конкурсе в каком-то, например.

Повторюсь, обида – это самое лёгкое, но нужно научиться их преодолевать, научиться понимать, что партнёр ошибся или недосмотрел не из-за злой воли, а по всеобщему недостатку опыта. У ивенецких фестивалей (а это целый календарь) – огромный потенциал, и в том числе – через увеличение именно организованного притока туристов.
Аватар

30.06.2011 13:56
Anonymous
ответить

Вот ещё вопрос: у нас в Воложинском районе сложилось неформальное тур. сообщество - организаторы вот таких фестивалей, агроусадьбы, музеи, ремесленники, исполнители... выработали вот годовой календарь фестивалей. Хотя жизнь вносит в него коррективы - фестивали в Шаблях уже дважды переносили из-за проблем местных обеспечиваиющих служб (не организаторов). А вот есть ли у нас "площадки" для продвижения регионов? 2 тур. выставки в год? по-моему, там много шума и гама, а реальной работы очень мало. Вот где встретиться неформальному тур. сообществу Воложинщины с турфирмами и подробно побеседовать о нашем потенциале, о событиях и достопримечательностях? рассказать есть что - а где и кому?
Аватар

30.06.2011 13:57
Anonymous
ответить

Все знают, с какого города был этот экскурсовод.
А вообще считаю, что рекламу надо было делать немного по-другому: не делать акцент на дегустации. Так как не были готовы к потоку туристов. Хоть и автобусы были распределены по времени.
На мой взгляд: неправильная реклама, неорганизованная дегустация (здесь было много проблем и недовольствия)
Аватар

30.06.2011 14:54
Anonymous
ответить

[url=http://nil-la.livejournal.com/577657.html]Фоторепортаж[/url] с события.
Аватар

30.06.2011 15:33
Герда
ответить

[quote name="Anonymous"]Все знают, с какого города был этот экскурсовод.
[/quote]

Я не знаю, скажите мне :).
Аватар

30.06.2011 18:11
Anonymous
ответить

Герда, это могли быть туристы из любого города РБ. (За оформление извиняюсь, упрёк справедливый, но нет особо сил исправлять).

сам праздник, кстати, очень удался, по отзывам многих рядовых зрителей. Просто потенциал у таких праздников гораздо больший, а что мешает росту - вот в том числе такие этические моменты.
Аватар

30.06.2011 18:26
Герда
ответить

Конечно, могли. Но это не мешает мне проявить праздное любопытство.
А сил, чтобы немного причесать ваш собственный текст, нужно не так уж много, работы на 3 минуты. Удобочитаемое оформление - тоже в некотором роде вопрос этики и уважения к читателю.

Новый комментарий

Имя:
:
Для редактирования комментария осталось 10 минут

Турнавигатор

Вся история белорусского турбизнеса в газете «Туризм и отдых»   |   Активный отдых   |   Калькулятор отдыха   |   Горные лыжи   |   Агротуризм   |   Путеводитель   |   Экзотические направления   |   Путешествия по Беларуси   |   Самые оригинальные бани на белорусских агроусадьбах